Przez wiele pokoleń mieszkańcy Latoszyna i okolic uczestniczyli w życiu religijnym związanym z parafią św. Jadwigi w Dębicy. Taki układ utrzymywał się przez długi czas, mimo licznych zmian historycznych i administracyjnych. Dopiero w połowie XX wieku zaczęły się stopniowe przekształcenia, które doprowadziły do powstania nowej wspólnoty parafialnej.
W 1950 roku, decyzją biskupa tarnowskiego Jana Stepy, przy kościele klasztornym Matki Bożej Anielskiej utworzono wikarię parafialną. Był to pierwszy krok w kierunku reorganizacji duszpasterstwa w tej części Dębicy. Następnie, dekretem z 1 sierpnia 1973 roku, biskup Jerzy Ablewicz powołał drugą parafię w Dębicy. W jej granicach znalazł się również Latoszyn, co z czasem otworzyło drogę do powstania samodzielnej parafii.
Ważnym momentem był rok 1975. Wtedy, staraniem ówczesnego proboszcza nowo utworzonej parafii Najświętszej Maryi Panny w Dębicy, księdza prałata Edwarda Limanówki oraz dzięki zaangażowaniu lokalnych mieszkańców, zakupiono w Latoszynie działkę z zabudowaniami gospodarczymi. Zakup miał służyć przyszłym celom duszpasterskim i stworzeniu przestrzeni dla wspólnych spotkań religijnych. Ze względu na ówczesne ograniczenia prawne nieruchomość formalnie została nabyta na nazwisko jednego z księży pracujących w parafii Najświętszej Maryi Panny w Dębicy.
Wkrótce rozpoczęto adaptację istniejącej stodoły na kaplicę. Prace prowadzone były z dużym zaangażowaniem społeczności, która widziała w tym szansę na budowanie własnego centrum życia religijnego.
Uroczyste poświęcenie kaplicy odbyło się 11 października 1981 roku, a wydarzenie to zgromadziło wielu mieszkańców i stało się symbolem nowego etapu w historii miejscowości.
Kolejne decyzje zapadły już niedługo potem. W 1982 roku z parafii Najświętszej Maryi Panny wydzielono Latoszyn wraz z sąsiednimi terenami, tworząc rektorat, jednostkę duszpasterską przygotowującą grunt pod pełnoprawną parafię. Funkcję rektora powierzono księdzu Kazimierzowi Dominiakowi.
Proces ten przebiegał bardzo szybko, 24 sierpnia 1982 roku erygowano parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dębicy-Latoszynie, a jej pierwszym proboszczem został właśnie ks. Kazimierz Dominiak. Ten moment stał się początkiem nowej wspólnoty, która od początku rozwijała się dzięki współpracy duchowieństwa i mieszkańców.
Równolegle z życiem duszpasterskim rozwijały się plany budowy właściwego kościoła i plebanii. Już w listopadzie 1982 roku parafię odwiedził biskup pomocniczy Józef Gucwa wraz z komisją budownictwa sakralnego, rozpoczynając formalne starania o uzyskanie lokalizacji pod budowę.
W kolejnych latach parafia przeżywała ważne wydarzenia religijne: pierwsze bierzmowanie (19 kwietnia 1983 r.), pierwszą Komunię świętą (29 maja 1983 r.) oraz prymicje rodaka o. Kazimierza Strzępka. Jednocześnie trwało gromadzenie materiałów budowlanych: cegły, drewna, żelaza i żwiru. Powstała Rada Parafialna, której członkowie prowadzili zbiórki ofiar wśród mieszkańców. W marcu 1984 roku wykonano badania geologiczne pod przyszły kościół.
Największą przeszkodą był brak zgody władz państwowych na rozpoczęcie budowy. Mimo gotowych planów architektonicznych i licznych obietnic lokalnych urzędników, decyzja była przez długi czas odwlekana, co było typowe dla realiów PRL. Parafianie jednak nie ustali w działaniach: ogrodzono plac budowy i prowadzono przygotowania techniczne.
Dopiero we wrześniu 1985 roku parafia uzyskała upragnione pozwolenie na budowę. Był to przełomowy moment, który umożliwił rozpoczęcie właściwych robót.
29 października 1985 roku rozpoczęto wykonywanie fundamentów plebanii. W maju 1986 roku wykonano pierwszy strop kościoła, a 8 czerwca 1986 r. odbyła się jedna z najważniejszych uroczystości w historii parafii – poświęcenie i wmurowanie kamienia węgielnego przez biskupa pomocniczego Piotra Bednarczyka.
Jesienią 1986 roku rozpoczęto budowę dachu, a w 1987 roku wznoszono wieżę kościelną. W tym samym czasie rozwijało się życie parafialne, odbywały się pierwsze wizytacje kanoniczne, prymicje kapłańskie parafian oraz kolejne inicjatywy duszpasterskie.
24 grudnia 1987 roku po raz pierwszy odprawiono pasterkę w dolnym kościele, co było wyraźnym znakiem postępu prac. W następnych latach zakończono krycie dachu (1988), wykonano tynki (1989), a w 1990 roku rozpoczęto prace wykończeniowe: układanie marmurowej posadzki, montaż stolarki, przygotowanie polichromii oraz instalację dzwonów na wieży.
Kulminacją wieloletnich starań była uroczystość konsekracji kościoła, która odbyła się 7 czerwca 1991 roku w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Mszy świętej przewodniczył biskup ordynariusz Józef Życiński. Dokonano wówczas konsekracji ołtarza oraz całej świątyni przez namaszczenie i umieszczenie relikwii.
Była to pierwsza Msza święta celebrowana w górnym kościele i symboliczne zwieńczenie niemal dziesięcioletniego okresu budowy, prowadzonej dzięki ogromnemu zaangażowaniu wiernych i proboszcza ks. Kazimierza Dominiaka.
Po zakończeniu budowy kościoła parafia nadal się rozwijała: organizowano życie duszpasterskie, powstała gazetka parafialna, rozpoczęto budowę domu parafialnego (1997), a w kolejnych latach utworzono cmentarz parafialny oraz kaplicę cmentarną. Prace infrastrukturalne i duszpasterskie kontynuowali kolejni proboszczowie, dzięki czemu wspólnota parafialna stale się umacniała.